Ekstrakcja BHO i DHO należy do najczęściej stosowanych metod pozyskiwania wysokiej jakości koncentratów roślinnych. W tym artykule szczegółowo przyglądamy się różnicom między ekstrakcją butanową (BHO) a ekstrakcją dimetyloeterową (DHO). Omawiamy ich zalety, wpływ na profil terpenowy oraz ogólne bezpieczeństwo procesu. Wyjaśniamy, jak ekstrakcja działa w praktyce, dlaczego kluczowe jest stosowanie rozpuszczalników dopuszczonych do kontaktu z żywnością i jaką rolę odgrywa wysokiej jakości sprzęt ekstrakcyjny - taki jak profesjonalne ekstraktory ręczne ADDIPURE.

Czym jest BHO?

BHO (Butane Hash Oil) to termin określający koncentraty roślinne uzyskiwane w wyniku ekstrakcji butanem. Butan jest łatwo skraplającym się ekstrakcyjny gazem i skutecznym rozpuszczalnikiem organicznym. Podczas ekstrakcji pod ciśnieniem przepływa przez materiał roślinny i wiąże się z aktywnymi związkami, terpenami oraz innymi substancjami lipofilowymi. Dzięki niskiemu punktowi wrzenia wynoszącemu −1,0 °C odparowuje w temperaturze pokojowej, pozostawiając złocisty ekstrakt.

Butan jest rozpuszczalnikiem niepolarnym i ekstrahuje związki rozpuszczalne w tłuszczach, takie jak kannabinoidy, terpeny, woski, olejki eteryczne i niektóre alkaloidy. Natomiast pozostawia cukry i chlorofil — niepożądane zanieczyszczenia w większości ekstraktów.

Może Cię także zainteresować: Czym różnią się rozpuszczalniki polarne i niepolarne

Czym jest DHO?

DHO (Dimethyl Ether Hash Oil) to termin używany do określenia koncentratów roślinnych uzyskiwanych w wyniku ekstrakcji dimetyloeterem. Podobnie jak n-butan, DME jest gazem w temperaturze pokojowej. Dimetyloeter ma jeszcze niższy punkt wrzenia (−24,8 °C) i odparowuje szybciej.

W przeciwieństwie do butanu, eter dimetylowy (DME) jest częściowo polarny i może ekstrahować szersze spektrum związków z roślin. Oprócz substancji niepolarnych potrafi również ekstrahować związki semi-polarne, takie jak kofeina, fenole, niektóre karotenoidy i pewne terpeny. Ekstrakty DME zawierają więc szerszą gamę wartościowych substancji, w tym kannabinoidy i terpeny. W zależności od temperatury i stopnia wysuszenia biomasy DME może ekstrahować głównie substancje niepolarne lub zarówno polarne, jak i niepolarne. Ekstrakcja DHO jest bardziej wymagająca, ponieważ musi być prowadzona w bardzo niskiej temperaturze, przy jednoczesnym unikaniu kondensacji wilgoci w ekstrakcie, ale może pozyskać większą ilość wartościowych substancji, a tym samym dać wyższą wydajność oleju.

Jaka jest różnica między BHO a DHO?

Podstawowy proces ekstrakcji przy użyciu butanu i DME jest zasadniczo taki sam. Główne różnice dotyczą składu uzyskanych ekstraktów. Eksperymenty z lawendą, skórką pomarańczy i biomasą konopi wykazały, że dimetyloeter rozpuszcza więcej związków
(1) aromatycznych i osiąga wyższą wydajność niż n-butan.

W przypadku ekstraktów (2) medycznych pochodzenia roślinnego (medyczna konopia) zarówno DME, jak i butan wykazały podobną wydajność w zakresie związków aktywnych (kannabinoidów), ale różny profil terpenowy. DHO zachowuje wyższe poziomy niektórych monoterpenów (limonen, α-pinen), podczas gdy ekstrakty butanowe są bogatsze w pewne seskwiterpeny (guajol, eudesmol).

Może Cię również zainteresować: Różne typy koncentratów i ekstraktów

DME jest organiczny, nietoksyczny i nieszkodliwy, ma silniejszą zdolność ekstrakcyjną niż butan i etanol oraz niski punkt wrzenia, dzięki czemu łatwiej odparowuje z ekstraktu (pozostawia niskie resztki rozpuszczalnika). Jego zastosowanie prowadzi do ekstrakcji szerszego spektrum kannabinoidów i terpenów, a więc często do wyższych wydajności. Szersze spektrum wyekstrahowanych kannabinoidów i terpenów może dawać pełniejsze oleje full-spectrum, które według ogólnego poglądu mogą być skuteczniejsze w pewnych zastosowaniach.
 

DME umożliwia bardziej (3) efektywną ekstrakcję z biomasy wilgotnej, ponieważ jest częściowo mieszalny z wodą i jednocześnie odwadnia materiał podczas procesu. Nie jest jednak zalecany do ekstrakcji „fresh-frozen” z nieosuszonej biomasy, ponieważ istnieje ryzyko wyekstrahowania dużej ilości chlorofilu. Butan nie posiada tej właściwości.

Do czego można używać ekstraktów BHO i DHO?

BHO i DHO są wykorzystywane głównie do produkcji wysokopotencyjnych koncentratów konopi. Takie koncentraty mogą osiągać bardzo wysokie poziomy kannabinoidów i są zazwyczaj spożywane poprzez waporyzację lub „dabbing”, czyli szybkie odparowanie niewielkiej ilości koncentratu i inhalację powstałej pary.

Ze względu na wysoką moc działania, ekstrakty te stosuje się zarówno w produktach rekreacyjnych (np. wax, shatter, oleje do dabbingu lub waporyzacji), jak i w preparatach medycznych, gdzie wymagane są precyzyjne i wysokie dawki kannabinoidów przy jednoczesnym ograniczeniu ekspozycji na materiał roślinny i dym.

Oprócz inhalacji ekstrakty konopne na bazie butanu i DME mogą być wykorzystywane w zastosowaniach topikowych i dermatologicznych, farmaceutycznych, kosmetycznych, spożywczych i rolniczych dzięki swoim właściwościom bioaktywnym, antyoksydacyjnym i przeciwbakteryjnym.

Odpowiednio oczyszczone koncentraty BHO i DHO mogą więc służyć jako półprodukty do tworzenia olejów, balsamów, nalewek, kapsułek lub produktów kosmetycznych, w których wymagane są standaryzowane profile kannabinoidów i terpenów.

Czy BHO i DHO można mieszać?

Tak – po prawidłowym oczyszczeniu i usunięciu pozostałości butanu lub dimetyloeteru oba ekstrakty można połączyć w jeden koncentrat. W tym stadium nie miesza się już rozpuszczalników, lecz dwa rodzaje żywicy roślinnej o nieco odmiennych profilach kannabinoidów i terpenów.

Ponieważ DHO ma tendencję do zachowywania większej ilości lekkich monoterpenów (np. limonen, α-pinen), podczas gdy BHO często zawiera relatywnie więcej seskwiterpenów, mieszanie obu pozwala producentom precyzyjnie dostosować smak, aromat i działanie poprzez zbalansowanie tych frakcji terpenowych. Uzyskany blend można następnie stosować jak każdy inny koncentrat — do dabbingu, waporyzacji lub jako składnik olejów, żywności i produktów topikowych.

Jak produkować BHO i DHO

Ekstrakcja za pomocą gazu pod ciśnieniem wymaga specjalistycznego sprzętu. Nigdy nie używaj do tego celu domowych ekstraktorów. Stosowanie takich urządzeń niesie ryzyko poważnych obrażeń i wybuchu. Ponadto wiele ekstraktorów DIY lub niskiej jakości jest wykonanych z plastiku, który nie jest chemicznie kompatybilny z rozpuszczalnikami takimi jak dimetyloeter. DME może rozpuszczać lub degradować niektóre tworzywa sztuczne, prowadząc do uwalniania mikroplastików do ekstraktu, co może stanowić długoterminowe ryzyko zdrowotne w przypadku inhalacji lub spożycia.

Profesjonalne ręczne ekstraktory BHO mają formę metalowego cylindra z małymi otworami na obu końcach. Po odkręceniu tuby ekstrakcyjnej umieszcza się w niej materiał roślinny, a po ponownym zmontowaniu ekstraktor jest gotowy do użycia. Oszczędzanie na jakości ekstraktora nie jest warte ryzyka. Kluczowe jest, aby tuba ekstrakcyjna była odporna na ciśnienie i szczelna. Ekstraktor powinien być wykonany z aluminium z anodowaną powłoką dopuszczoną do kontaktu z żywnością lub ze stali nierdzewnej przeznaczonej do celów spożywczych. Naturalna powłoka anodowana, stosowana od lat przez ADDIPURE, zwiększa twardość powierzchni i zmniejsza tarcie podczas ekstrakcji materiału roślinnego.

Ekstraktory ADDIPURE są zaprojektowane z naciskiem na maksymalne bezpieczeństwo, trwałość i czystość ekstraktu. W zależności od modelu mogą pomieścić od 15 g do 120 g materiału roślinnego. Dzięki wprowadzeniu nowego ekstraktora BHO ADDIPURE 500×50 możliwe są pojemności ekstrakcyjne do 300 g.

Po napełnieniu ekstraktora tuba jest pod ciśnieniem napełniana gazem (n-butanem lub DME) z kartusza. Pod ekstraktorem umieszcza się odpowiedni pojemnik do zbierania ciekłego koncentratu, niezależnie od tego, czy jest wykonany ze szkła, metalu, ceramiki czy innego materiału odpornego na rozpuszczalniki. Dla optymalnej obsługi i czystości pojemnik powinien być wyłożonyfolią PTFE ADDIPURE, która zapobiega przywieraniu ekstraktu do powierzchni i umożliwia jego łatwe usunięcie bez strat.

Do ekstrakcji roślin należy stosować rozpuszczalniki dopuszczone do kontaktu z żywnością. Butan przemysłowy zawiera różne toksyczne zanieczyszczenia, takie jak metylomerkaptan, benzen i inne substancje rakotwórcze. Czystość i bezpieczeństwoDME ADDIPURE i N-BUTANU ADDIPUREsą regularnie testowane przez niezależne laboratorium w Szwajcarii.

Większość rozpuszczalnika odparowuje w temperaturze pokojowej. Należy pamiętać, że opary butanu i dimetyloeteru są wysoce łatwopalne. Ekstrakcję należy przeprowadzać wyłącznie na zewnątrz. Nie palić i nigdy nie używać otwartego ognia ani gorących przedmiotów. Przeczytaj: Informacje dotyczące bezpieczeństwa ekstrakcji BHO i DHO

Po odparowaniu w ekstrakcie może pozostać niewielka ilość rozpuszczalnika, którą należy usunąć. Ten tak zwany proces purgowania przeprowadza się poprzez ogrzewanie lub użycie próżni. W warunkach domowych można umieścić pojemnik z ekstraktem w ciepłej wodzie (około 30 °C, ale nie wyżej niż 40 °C). Bardziej skuteczną metodą jest komora próżniowa, w której pozostałe rozpuszczalniki odparowują w niskich temperaturach, minimalizując utratę terpenów. Ten krok jest bardzo ważny, ponieważ pozostałości n-butanu mogą być neurotoksyczne. Butan wymaga profesjonalnej instalacji, takiej jak komora próżniowa, aby uzyskać koncentrat bezpieczny do spożycia. DME nie niesie tego samego ryzyka, ponieważ nie jest neurotoksyczny.

Może Cię również zainteresować: Jak purgować ekstrakty (Treść zostanie opublikowana w marcu 2026 r)

Wybór odpowiedniego rozpuszczalnika, stosowanie wysokiej jakości ekstraktora i ścisłe przestrzeganie procedur bezpieczeństwa stanowią podstawę udanej ekstrakcji. Niezależnie od tego, czy wybierasz BHO, czy DHO, zawsze pracuj z certyfikowanymi gazami i profesjonalnym sprzętem. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o ekstrakcji, purgowaniu lub właściwościach poszczególnych rozpuszczalników, dodatkowe artykuły eksperckie i praktyczne poradniki znajdziesz na blogu ADDIPURE pureTalk.

Źródło:

(1) Rapinel, V., Santerre, C., Hanaei, F., Belay, J., Vallet, N., Rakotomanomana, N., Vallageas, A., & Chemat, F. (2018). Potentialities of using liquefied gases as alternative solvents to substitute hexane for the extraction of aromas from fresh and dry natural products. Comptes Rendus. Chimie, 21(6), 590-605. https://doi.org/10.1016/j.crci.2018.04.006

(2) Skala, T., Kahánková, Z., Tauchen, J., Janatová, A., Klouˇcek, P., Hubka, V., & Fraˇnková, A. (2022). Medical cannabis dimethyl ether, ethanol and butane extracts inhibit the in vitro growth of bacteria and dermatophytes causing common skin diseases. Frontiers in Microbiology, 13, 953092. https://doi.org/10.3389/fmicb.2022.953092

(3) Wang, Q., Oshita, K., & Takaoka, M. (2021). Effective lipid extraction from undewatered microalgae liquid using subcritical dimethyl ether. Biotechnology for Biofuels, 14(1), 17. https://doi.org/10.1186/s13068-020-01871-0