Wiele roślin zawiera cenne związki, które mogą mieć korzystny wpływ na organizm człowieka. Nasi przodkowie dobrze o tym wiedzieli i od starożytności próbowali pozyskiwać lecznicze właściwości roślin, na przykład poprzez gotowanie ich w wodzie lub oleju. Nowoczesne metody ekstrakcji są znacznie bardziej zaawansowane i wykorzystują rozpuszczalniki organiczne do pozyskiwania olejków eterycznych z roślin. Metody te są znacznie wydajniejsze i łagodniejsze dla związków aktywnych. W systemie ADDIPURE czynnikiem ekstrakcyjnym jest sprężony butan lub eter dimetylowy (DME), które mogą wyciągać szeroką gamę związków z materiału roślinnego.
Aby zrozumieć, jakie związki można uzyskać i z jakich roślin przy użyciu butanu lub DME, warto krótko omówić podstawy ekstrakcji botanicznej. Proces opiera się na prostej zasadzie: ciekły rozpuszczalnik ma kontakt z materiałem roślinnym i wyciąga tylko określone związki obecne w roślinie. Rozpuszczalnikiem może być dowolna ciecz, taka jak woda, oleje lub skroplony gaz, jak wekstraktorach ADDIPURE.
Główna różnica między rozpuszczalnikami polega na ich zdolności do ekstrakcji różnych grup związków. Z tego punktu widzenia dzielą się one na polarne i niepolarne. Rozpuszczalniki polarne, takie jak woda czy etanol, rozpuszczają wiele korzystnych substancji, ale jednocześnie ekstrahują chlorofil i inne barwniki roślinne, które są zwykle niepożądane ze względu na gorzki smak i kolor.
Rozpuszczalniki niepolarne, takie jak butan i eter dimetylowy (DME), ekstrahują związki rozpuszczalne w tłuszczach. Są one znane jako związki lipofilowe i obejmują kannabinoidy, terpeny, inne substancje aromatyczne oraz niektóre alkaloidy, a także oleje i woski roślinne. Chlorofil i inne barwniki są natomiast tylko w niewielkim stopniu rozpuszczalne w rozpuszczalnikach niepolarnych, co skutkuje czystszymi ekstraktami w porównaniu z ekstrakcją polarną.
Może Cię również zainteresować:Polarne vs niepolarne rozpuszczalniki – jaka jest różnica?
Ekstrakcja medycznej konopi z ADDIPURE
Ekstrakty z konopi medycznych stały się elementem współczesnej medycyny, a pacjenci w wielu krajach z nich korzystają. Ekstrakty konopne cenione są przede wszystkim za wysoką zawartość kannabinoidów; w roślinie konopi zidentyfikowano ponad sto różnych kannabinoidów (1). Związki te oddziałują z receptorami układu endokannabinoidowego w organizmie człowieka i odpowiadają za wiele efektów terapeutycznych konopi.
Kannabinoidy i większość terpenów są lipofilowe i mogą być bardzo skutecznie ekstrahowane przy użyciu niepolarnych rozpuszczalników, takich jakADDIPURE n-Butan and ADDIPURE eter dimetylowy (DME). Gdy do ekstrakcji używa się butanu, powstaje BHO; gdy używa się DME, otrzymuje się DHO. Skład ekstraktu zależy przede wszystkim od profilu chemicznego odmiany, z której pozyskano żywicę konopną. Odmiany konopi dzieli się na trzy chemotypy według poziomu i proporcji kannabinoidów.
- Typ I: chemotyp z dominacją THC i niską zawartością CBD, stosowany w ekstraktach o działaniu przeciwbólowym i przeciwwymiotnym.
- Typ II: zrównoważony chemotyp THC/CBD, stosowany w ekstraktach o zbalansowanym działaniu, gdzie CBD łagodzi skutki uboczne THC.
- Typ III: chemotyp z dominacją CBD i zawartością THC poniżej 0,3%, odpowiedni dla pacjentów z niską tolerancją THC, epilepsją, lękiem i stanami zapalnymi.
Oprócz kannabinoidów rośliny konopi zawierają setki innych związków, w tym aromatyczne terpeny, z których wiele wykazuje aktywność biologiczną i działa synergistycznie z kannabinoidami w tzw. efekcie otoczenia (entourage effect). Na przykład kariofilen, jeden z terpenów obecnych w konopiach, wykazuje działanie przeciwbólowe (2). Profil terpenowy różni się między odmianami, co może tłumaczyć różnice w działaniu poszczególnych szczepów.
Jedną z kluczowych zalet ekstraktów BHO i DHO jest to, że w porównaniu z innymi metodami ekstrakcji zachowują najwyższy poziom terpenów i kannabinoidów. Wynika to z faktu, że proces odbywa się w bardzo niskich temperaturach, co zapobiega degradacji lotnych związków, w przeciwieństwie do metod takich jak tłoczenie rosin. Ponadto ekstrakcja gazem pod ciśnieniem jest znacznie bardziej wydajna (90% wydajności) niż metody mechaniczne, takie jak przesiewanie czy ekstrakcja wodna, które zwykle dają niższe uzyski (ok. 60–70% wydajności). Wydajność procesów rozpuszczalnikowych i bezrozpuszczalnikowych została potwierdzona przez Uniwersytet w Lublanie, Wydział Nauk o Zdrowiu.
Ekstrakcja ziół leczniczych z ADDIPURE
Wiele ziół leczniczych zawiera ważne związki bioaktywne o właściwościach antyoksydacyjnych i przeciwbakteryjnych, z których większość jest lipofilowa i może być ekstrahowana przy użyciu butanu i DME. Uzyskane w ten sposób olejki eteryczne są wykorzystywane w aromaterapii oraz do przygotowywania domowych preparatów (3).
- Rozmaryn (Rosmarinus officinalis) – bogaty w terpeny takie jak cyneol, diterpeny fenolowe i antyoksydanty, stosowany w żywności, kosmetyce i farmacji.
- Tymianek (Thymus vulgaris) – zawiera tymol, karwakrol i inne związki fenolowe o działaniu przeciwdrobnoustrojowym i antyoksydacyjnym.
- Oregano (Origanum vulgare) – bardzo wysoka zawartość olejków eterycznych, bogate w karwakrol i tymol, silne właściwości antyoksydacyjne i przeciwdrobnoustrojowe.
- Bazylia (Ocimum basilicum) – zawiera linalol, eukaliptol, estragol i inne lotne terpeny, stosowana w żywności, kosmetyce i farmacji.
- Mięta pieprzowa (Mentha piperita) – bogata w olejki eteryczne, mentol i inne monoterpeny.
- Szałwia, cząber, oregano, majeranek– rośliny z rodziny jasnotowatych (Lamiaceae) bogate w lipofilowe terpeny i fenole.
Ekstrakcja olejków eterycznych z ADDIPURE
Kolejna grupa roślin odpowiednich do ekstrakcji butanem i DME obejmuje przyprawy i rośliny aromatyczne. Ich olejki eteryczne mają często bardzo konkretne zastosowania i wiele z nich nadaje się do aromaterapii (3).
- Lawenda (Lavandula angustifolia) – olejek eteryczny bogaty w linalol i octan linalylu o udowodnionym działaniu przeciwbakteryjnym i antyoksydacyjnym, szeroko stosowany w aromaterapii, kosmetyce oraz do przygotowywania produktów relaksacyjnych.
- Chmiel (Humulus lupulus) – zawiera żywice, kwasy alfa i beta, ksantohumol oraz terpeny.
- Imbir (Zingiber officinale) – bogaty w 6-gingerol, 6-shogaol oraz lotne terpeny, odpowiedni do uzyskiwania ostrych olejów.
- Kurkuma (Curcuma longa) – zawiera kurkuminoidy i aromatyczne seskwiterpeny, stosowana w żywności i suplementach diety.
- Kardamon (Elettaria cardamomum) – zawiera związki aromatyczne, w tym terpeny takie jak 1,8-cyneol i octan α-terpinylu.
- Goździk (Syzygium aromaticum) – bardzo wysoka zawartość eugenolu, charakterystyczna oleista przyprawa.
Jakość końcowego ekstraktu zależy przede wszystkim od metody ekstrakcji, niezależnie od tego, czy pracuje się z konopiami, ziołami czy innym materiałem roślinnym. Należy pamiętać, że naprawdę doskonałe wyniki można osiągnąć wyłącznie przy użyciu wysokiej jakości systemu ekstrakcyjnego orazśrodków ekstrakcyjnych.
Chcesz dowiedzieć się więcej o nowoczesnych metodach i technikach ekstrakcji roślin? OdwiedźADDIPURE pureTalk, gdzie omawiamy ekstrakcję otwarcie i bez mitów.
Źródła:
(1) Blebea, N., Pricopie, A., Vlad, R., & Hancu, G. (2024). Phytocannabinoids: Exploring Pharmacological Profiles and Their Impact on Therapeutical Use. International Journal of Molecular Sciences, 25.https://doi.org/10.3390/ijms25084204.
(2) Bilbrey, J., Ortiz, Y., Felix, J., McMahon, L., & Wilkerson, J. (2021). Evaluation of the terpenes β-caryophyllene, α-terpineol, and γ-terpinene in the mouse chronic constriction injury model of neuropathic pain: possible cannabinoid receptor involvement. Psychopharmacology, 239, 1475 - 1486. https://doi.org/10.1007/s00213-021-06031-2.
(3) Fierăscu, R., Fierăscu, I., Baroi, A., & Orțan, A. (2021). Selected Aspects Related to Medicinal and Aromatic Plants as Alternative Sources of Bioactive Compounds. International Journal of Molecular Sciences, 22. https://doi.org/10.3390/ijms22041521.